زنان پناهجو در انگلیس می‌گویند که از ترس رد شدن درخواست‌های پناهجویی، از پیگیری قضایی آزارهای جنسی، خودداری می‌کنند.

خبرگزاری میزان –

در حالی که موضوع آزار جنسی زنان پناهجو توسط مردان انگلیسی به چالشی جدی برای این افراد آسیب‌پذیر تبدیل شده است، بسیاری از قربانیان می‌گویند که از ترس پیامد‌های پیگیری قضایی این جرایم، سکوت می‌کنند.

به گزارش گاردین، صدای این زنان قربانی به‌ندرت شنیده می‌شود، اما برخی از آن‌ها در شرایطی با روزنامه گاردین گفت‌و‌گو کرده‌اند که جریان‌های راست افراطی در حال دامن زدن به کلیشه‌هایی درباره تجاوز گسترده مردان پناهجو به زنان و دختران انگلیسی هستند.

فراخوان دنیل توماس از چهره‌های تحریک‌کننده راست افراطی خطاب به هوادارانش که با نقاب‌های سیاه در اعتراض به ورود پناهجویان به شهر‌های دوور و پورتسموث گرد هم آمده بودند، تقریبا به‌طور کامل بر ادعا‌های اثبات‌نشده‌ای درباره تجاوز‌های گسترده توسط پناهجویان متمرکز بود.

اگرچه موارد معدودی از محکومیت پناهجویان به دلیل جرایم جنسی سنگین وجود داشته که بازتاب رسانه‌ای گسترده‌ای نیز یافته، اما هیچ داده جامع و منتشرشده‌ای درباره جرایم ارتکابی توسط پناهجویان در دست نیست.

یک زن پناهجو که ۲ سال را در اقامتگاه مخصوص پناهجویان گذرانده بود، گفت که بار‌ها قربانی آزار کلامی و فیزیکی قرار گرفته است.

یک زن پناهجوی دیگر که توسط وزارت کشور انگلیس در اقامتگاهی در نزدیکی فرودگاه هیترو اسکان داده شده بود، گفت که توسط یکی از نگهبانان امنیتی هتل مورد جنسی تجاوز قرار گرفته است.

وی گفت: بسیار وحشتناک بود؛ نمی‌دانستم چه کار کنم؛ نگران بودم که اگر تجاوز را گزارش کنم، احتمال رد شدن درخواست پناهندگی‌ام بیشتر شود؛ این زن اندکی پس از گزارش تجاوز به هتل دیگری منتقل شد و نمی‌داند چه بر سر فرد متجاوز آمد.

احتمال می‌رود که موارد آزار جنسی و تجاوز به پناهجویان زن در اقامتگاه‌های مهاجرتی انگلیس، کمتر از میزان واقعی به پیمانکاران اسکانِ وزارت کشور گزارش شود.

در جریان تحقیقات یک کمیته ویژه امور داخلی پارلمان درباره وضعیت اسکان پناهجویان، شواهدی درباره ناکافی بودن تدابیر حفاظتی و ایمنی در محل‌های اسکان ارائه شد؛ صلیب سرخ انگلیس به این کمیته اعلام کرد که فقدان این تدابیر حفاظتی، فشار فوق‌العاده‌ای بر تیم‌های خط مقدمِ پشتیبانی از پناهندگان وارد کرده است.

آن‌ها نمونه‌هایی را مطرح کرده و به وجود فرهنگ فراگیر آزار جنسی در اقامتگاه‌ها، ازجمله موارد متعدد تجاوز جنسی در این مراکز، اشاره کردند.

سخنگوی سازمان زنان برای زنان پناهجو (Women for Refugee Women) که از زنان حاضر در سیستم پناهندگی حمایت می‌کند، گفت: استفاده ابزاری گروه‌های راست افراطی از خشونت علیه زنان و دختران، هیچ کمکی به افزایش امنیت زنان نمی‌کند؛ این کار واقعیت سوءاستفاده را تحریف کرده، موانعی بر سر راه دسترسی بازماندگان به حمایت و عدالت ایجاد می‌کند و به عاملان خشونت اجازه می‌دهد تا به جای پاسخگو بودن، پشت کلیشه‌های نژادپرستانه پنهان شوند.

وی گفت: این خشونت یک معضل نظام‌مند است؛ بنابراین باید فورا به‌عنوان یک مسئله ساختاری و فراگیر با آن برخورد شود.

سیارا برگمن، مدیر اجرایی سازمان Rape Crisis در انگلیس، گفت: ما همچنان نگران فقدان تدابیر حفاظتی مناسب برای محافظت از زنان پناهجو در انگلیس در برابر خشونت جنسی، آزار و استثمار هستیم؛ این گروه از زنان و دختران در برابر آزار و استثمار جنسی به‌شدت آسیب‌پذیرند؛ بسیاری از آن‌ها اطلاعات اندکی درباره حقوق خود دارند یا اصلا از آن بی‌اطلاع‌اند، چه رسد به اینکه راه‌های موثری برای احقاق این حقوق در اختیار داشته باشند.