لایحه قانونی اصلاح قانون خدمتگذاری پزشکان مصوب هفتم مرداد ماه ۱۳۱۸ و قانون اصلاح قانون استخدام پزشکان مصوب ۲۹ اردیبهشت ماه ۱۳۲۸

لایحه قانونی اصلاح قانون خدمتگذاری پزشکان مصوب هفتم مرداد ماه ۱۳۱۸ و قانون اصلاح قانون استخدام پزشکان مصوب ۲۹ اردیبهشت ماه ۱۳۲۸

مصوب ۱۳۵۸/۶/۲۶ با اصلاحات و الحاقات بعدی

ماده ۱- از تاریخ تصویب این قانون کلیه پزشکان فارغ‌التحصیل دانشکده‌های پزشکی داخل و خارج کشور موظفند مدت دو سال اول طبابت خود را در هر نقطه از کشور بغیر از تهران و شهرهایی که دارای دانشکده پزشکی می‌باشند و کلیه دندانپزشکان فارق‌التحصیل دانشکده‌های دندانپزشکی داخل و خارج کشور بجز تهران و شهرهایی که دانشکده دندانپزشکی دارند انجام دهند.

ماده ۲- متخصصین رشته‌های مختلف پزشکی، دندانپزشکی، آزمایشگاهی و تشخیص طبی که بعد از تصویب این قانون متخصص شناخته شوند موظفند دو سال اول طبابت خود را در هر نقطه‌ای از کشور باستثنای تهران انجام دهند.

ماده ۳- شهرستان‌های کرج، شمیران، شهرری، ورامین، رودهن، آبعلی، دماوند و فیروزکوه از لحاظ پزشکی و دندانپزشکی خارج از تهران محسوب نمی‌شوند.

ماده ۴- پزشکان و دندانپزشکان متخصص در صورتی‌ که جزو هیئت علمی در دانشکده‌های پزشکی و دندانپزشکی کشور استخدام شوند از شمول ماده ۱ و ۲ و ۳ مستثنی خواهند بود.

ماده ۵- مدت خدمت پزشکان و دندانپزشکان که مأمور خدمت در منطقه جولان بوده‌اند جزو خدمت خارج از تهران و شهرهایی که دارای دانشکده پزشکی و دندانپزشکی می‌باشند محسوب و خدمت مذکور به منزله خدمت در نقاط بد آب و هوا بشمار می‌رود.

ماده ۶- پزشکان و دندانپزشکانی که تا تاریخ تصویب این قانون در کرج به خدمت طبابت اشتغال دارند درصورتی‌که خدمت آنان مورد تأیید وزارت بهداری و بهزیستی باشد از شمول ماده ۳ مستثنی خواهند بود.

ماده ۷- منظور از شهرهایی که دارای دانشکده پزشکی یا دندانپزشکی می‌باشند شهرهایی است که لااقل چهار سال از تأسیس دانشکده‌های مذکور در آن شهرها سپری شده باشد.

تبصره ۱- پزشکان و دندانپزشکانی که در سال چهارم تأسیس دانشکده در شهرهای مذکور به امر طبابت اشتغال ورزند دو سال اول طبابت آنان از لحاظ صدور پروانه پزشکی دائم به منزله خدمت موضوع ماده ۱ محسوب خواهد شد.

ماده ۸- پزشکان و دندانپزشکانی که قبل از انقلاب به اتهام جرائم سیاسی زندانی بوده‌اند مدت زندان آن‌ها از لحاظ صدور پروانه پزشکی دائم به منزله خدمت موضوع ماده ۱ محسوب می‌شود.

ماده ۹- رِزیدنت‌ها و دستیاران در مدتی که به این خدمت اشتغال دارند کماکان مشمول تبصره ماده ۴ قانون تربیت پزشک مصوب سال ۱۳۳۸ خواهند بود و برای آنان پروانه موقت خاص بمنظور خدمت در مراکز درمانی مربوط که به خدمت رِزیدنتی و دستیاری اشتغال دارند صادر خواهد شد.

ماده ۱۰- برای دندانپزشکانی که دارای درجه لیسانس و فوق‌لیسانس بتأیید وزارت علوم و آموزش عالی هستند مادامی که به اخذ درجه دکترا نائل نشده‌اند پروانه خاص صادر می‌گردد با قید اینکه این قبیل دندانپزشکان باید فقط در شهرهایی که دارای دانشکده دندانپزشکی نمی‌باشند بحرفه دندانپزشکی اشتغال ورزند.

دندانپزشکان مذکور درصورتی‌که باخذ درجه دکترا نائل شوند مشمول ماده یک و سه خواهند بود.

نخست‌وزیر

تازه‌های قوانین:

• قانون راجع به تربیت پزشک برای بخش‌ها و شهرستان‌ها

• لایحه قانونی اصلاح قانون خدمتگذاری پزشکان مصوب هفتم مرداد ماه ۱۳۱۸ و قانون اصلاح قانون استخدام پزشکان مصوب ۲۹ اردیبهشت ماه ۱۳۲۸

• قانون خدمت نظام وظیفه عمومی

• تصویب‌نامه در خصوص تعیین ضریب حقوق در سال ۱۴۰۵

• قانون معاملات زمین

• قانون راجع به جلوگیری از قاچاق اجناس ممنوع‌الورود [منسوخ]

• قانون راجع به جلوگیری از احتکار