گزارش تحقیقی یک رسانه با ارائه مدارک و شواهد درباره حمله به مدرسه میناب در ۹ اسفند ۱۴۰۴ به این نتیجه رسید که مسئولیت آمریکا در این جنایت آشکار است.
تحقیقات رسانه انگلیسی اسکاینیوز، ابعاد جنایت آمریکا در حمله به مدرسه شجره طیبه شهر میناب استان هرمزگان را آشکار کرد؛ این حمله که در ۲۸ فوریه (۹ اسفند ۱۴۰۴) انجام شد، ۱۵۶ نفر ازجمله ۱۲۰ دانشآموز و یک کودک متولدنشده را به شهادت رساند.
اسکاینیوز، بخشی از یافتههای مستند خود درباره حمله آمریکا به مدرسه میناب با عنوان «بمباران مدرسه ایرانی؛ جستوجوی حقیقت» را منتشر کرد؛ این خبرگزاری اعلام کرد که در همکاری با آژانس Forensic Architecture از منابع متن باز برای بازسازی اتاق به اتاق مدرسه استفاده کرد؛ گزارش یادشده شامل روایتهای شاهدان این جنایت ازجمله معلمان مدرسه شجره طیبه و والدین دانشآموزان است.
در این گزارش آمده است که کارشناسانی که یافتههای این تحقیق را ارائه کردند، گفتند که تحلیلگران اطلاعاتی آمریکا فرصتهای زیادی برای تشخیص ساختمان مدرسه داشتهاند؛ همچنین ۲ منبع نظامی گفتند که سالها نگرانیهایی در پنتاگون در مورد اطلاعات قدیمی هدفگیری مطرح شده بود، اما این هشدارها به گوش کسی نمیرسد.
فیلمی که توسط اسکاینیوز تایید شده، اما برای انتشار بیش از حد دلخراش است، نشان میدهد که قطعات بدن قربانیان تا فاصله ۴۵ متری مدرسه پراکنده شدهاند؛ تلاش ناامیدانه برای نجات آغاز شد و صدها نفر از والدین، ساکنان محلی و امدادگران در جستوجوی بازماندگان بودند؛ تقریبا ساعت ۲:۳۰ بعد از ظهر، ۳ موشک دیگر به سرعت و پشت سر هم اصابت کردند و به ساختمانهای نزدیک مدرسه برخورد کردند و تلاشهای نجات را به تاخیر انداختند.
۳ کارشناس مستقل به اسکاینیوز تایید کردند که موشکهای مورد استفاده در حمله دوم به مدرسه شجره طیبه، براساس بالههای مشخص قابل مشاهده در فیلم، تاماهاوک بودهاند.
عمر یونس، تحلیلگر نظامی در شرکت اطلاعات دفاعی جینز، گفت: آمریکا تنها طرف این جنگ است که تاماهاوک را بهکار میگیرد.
اسکاینیوز نام و عکسهای همه قربانیان به جز ۲ نفر را جمعآوری و تایید کرده است؛ آمریکا هنوز رسما مسئولیت این حمله را نپذیرفته و مقامهای ارشد رسمی این کشور مدعی هستند که تحقیقات رسمی در حال انجام است؛ این در حالی است که دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، پا را فراتر گذاشته و گاهی اوقات مستقیما ایران را به مسئولیت متهم میکند.
گفته شده است که تحقیقات داخلی ارتش آمریکا به این نتیجه رسیده که خطای انسانی مقصر بوده است، اما این گزارش هنوز در دست بررسی است.
وس برایانت، متخصص سابق هدفگیری نیروی هوایی آمریکا، اظهار کرد: تصاویر ماهوارهای بهتنهایی نشان میدهد که این یک حمله دقیق بوده است؛ نقاط برخوردی نزدیک به مرکز هر یک از ۷ تا ۹ ساختمانی که مورد اصابت قرار گرفتند، ازجمله مدرسه، وجود داشت.
شرکت Forensic Architecture با استفاده از مدل سهبعدی مدرسه، توانست اندازه، شکل و موقعیت دقیق قابل مشاهدهترین دهانه را تایید کند؛ آنها دریافتند که موشک درست در وسط مدرسه، داخل سالن اجتماعات، برخورد کرده و دهانهای به عرض ۵ متر ایجاد کرده است.
ترور پاول، متخصص مهمات در بلینگکت، گفت که اندازه و عمق این دهانه با موشک تاماهاوک مطابقت دارد، همانطور که یکی از ساختمانهای مجاور نیز در حمله اول مورد اصابت قرار گرفت.
برایانت ضمن اعلام موافقت با نظر بالا، اظهار کرد: ما میدانیم که آمریکا مسئول هدف قرار دادن این منطقه در این مدت بوده است.
دادههای سازمان نظارت بر درگیری ACLED نشان میدهد این آمریکا بود که حملهها در امتداد ساحل جنوبی ایران را انجام میداد.
در متن گزارش تحقیقی اسکای نیوز آمده است:
این تمرکز در نقشهای که توسط وزارت جنگ آمریکا به اشتراک گذاشته شده است، برجسته شده است؛ این نقشه محل تقریبی حملههای آمریکا را در ۱۰۰ ساعت نخست جنگ، ازجمله حملهها در مجاورت میناب، نشان میدهد؛ ما همچنین میدانیم که حملههای اولیه آمریکا در این منطقه شامل شلیک موشکهای تاماهاوک از کشتیهای نیروی دریایی آمریکا بوده است.
ویدیویی که توسط وزارت جنگ آمریکا به اشتراک گذاشته شده است، یکی از این کشتیها USS Spruance، را در حال شلیک موشکهای تاماهاک در ۲۸ فوریه (۹ اسفند ۱۴۰۴) یعنی روز حمله، نشان میدهد.
Spruance یکی از ۳ ناوشکن نیروی دریایی آمریکا با قابلیت شلیک موشکهای تاماهاک است که به همراه ناو هواپیمابر USS Abraham Lincoln در حال حرکت بودند؛ آنها در آن زمان تنها گروه ضربت ناو هواپیمابر آمریکا در منطقه بودند؛ این تصویر ماهوارهای، ۴ کشتی را در دریای عرب تنها ۳ روز پیش از حمله نشان میدهد؛ ما توانستیم با استفاده از دادههای نشان دادهشده روی کنسول کشتی در عکس زیر، موقعیت مکانی ناو هواپیمابر USS Abraham Lincoln را در روز حمله مشخص کنیم؛ این دادهها ابتدا توسط، IntelWalrus، کاربر شبکه اجتماعی ایکس مشاهده شد.
این نشان میدهد که گروه ضربت فقط ۷۱۶ کیلومتر از میناب فاصله دارد که کاملا در محدوده برد هزار و ۸۵۰ کیلومتری موشک تاماهاک است.
در زمان حمله دوم، گزارشهای گستردهای در ایران درباره اصابت یک مدرسه منتشر شده بود.
- بیشتر بخوانید:
- بحران جنایت میناب برای کاخ سفید: ناتوانی آمریکا در فرار از فشار برای پاسخگویی
- گزارش آسوشیتدپرس از پنهانکاری دولت آمریکا درباره جنایت مدرسه میناب
- گزارش سیانان درباره جنایت مدرسه میناب: فرماندهان آمریکایی به هشدارها توجه نکردند
شرکت Forensic Architecture با مقایسه سایههای قابل مشاهده در فیلم حمله با سایههای موجود در مدل سهبعدی خود، مشخص کرد که حمله دوم حدود ساعت ۲:۳۰ بعد از ظهر رخ داده است؛ این تقریبا یک ساعت پس از انتشار خبر اصابت حمله به یک مدرسه توسط خبرگزاری رسمی ایران است؛ این حمله از ساعت ۱:۳۶ بعد از ظهر به وقت محلی، زمانی که توسط خبرگزاری دولتی ایران گزارش شد، بهطور گسترده گزارش شد؛ هنوز مشخص نیست که آیا آمریکا این گزارشها را رصد کرده است یا خیر، اما این آخرین مورد از سلسله طولانی فرصتهای از دست رفته بود.
در برخی روزها، ماهوارهها حتی کودکان را در زمین بازی ثبت میکردند؛ اسکای نیوز و Forensic Architecture هر ۲ به طور مستقل تایید کردند که اینها براساس طول سایههایشان کودکان هستند.
براساس فیلمی که اسکاینیوز از وبسایت مدرسه پیدا و موقعیتیابی کرد، دانشآموزان از هر ۲ منطقه بازی و سالن اجتماعات و همچنین زمین فوتبال مجاور استفاده میکنند.
اسکاینیوز در گزارش خود آورده است: بهعنوان بخشی از تحقیقات خود، تلاش کردیم تا بفهمیم که چگونه تحلیلگران اطلاعاتی ممکن است همه این نشانهها را از دست داده باشند؛ آمریکا مدتهاست که برای جنگ احتمالی علیه ایران برنامهریزی میکند و بخشی از آن جمعآوری و تایید اطلاعات در مورد تاسیسات نظامی ایران بوده است؛ یک سند از طبقهبندی خارجشده سیا از سال ۱۹۸۷ نشان میدهد که حتی در آن زمان، آمریکا از تصاویر ماهوارهای برای نظارت بر یک «مرکز پشتیبانی نظامی احتمالی» در میناب استفاده میکرده است.
آمریکا اطلاعات مربوط به تاسیسات نظامی دشمن را در پایگاه دادهای به نام MIDB ذخیره میکند که توسط آژانس اطلاعات دفاعی پنتاگون (DIA) مدیریت و بهروزرسانی میشود؛ فرماندهیهای رزمی مانند سنتکام سپس از این پایگاه داده برای ایجاد فهرستهایی از «اهداف توسعهیافته» برای استفاده در نبرد استفاده میکنند و قرار است بررسیهای خود را انجام دهند.
یک منبع آگاه نظامی آمریکا گفت که آژانس اطلاعات دفاعی قرار است هر ۳ تا ۵ سال یکبار اهداف توسعهیافته را بررسی کند؛ وی که از ترس محاکمه نظامی خواست ناشناس بماند، گفت: این اتفاق اغلب نمیافتد؛ من قبلا اعداد را میدیدم؛ فکر میکنم آژانس اطلاعات دفاعی ممکن است سالانه ۱۰۰ تا ۲۰۰ تاسیسات سنتکام را بررسی کند؛ همه ما میدانستیم که این کافی نیست، اما مقامهای آژانس اطلاعات دفاعی فکر میکرد که این کافی است.
وی در ادامه گفت که بارها به مقامهای آژانس اطلاعات دفاعی هشدار داده است که تحلیلگران آنها به نفع کار جذابتر نوشتن گزارشهای اطلاعاتی، پایگاه داده را نادیده میگیرند، اما این هشدارها به گوش ناشنوایی رسید.
روایت وی توسط یک منبع دیگر ارتش آمریکا که نخواست نامش فاش شود، تایید شد؛ هر ۲ نفر گفتند که سازمانهای اطلاعاتی آمریکا از پایان جنگ سرد، به دلیل ارتباط محدودشان با عملیاتهای ضد شورش آمریکا در افغانستان، عراق و سوریه، تخصص قابل توجهی در نظارت بر تاسیسات نظامی از دست دادهاند.
نخستین منبع گفت: هیچکس فکر نمیکرد که ما واقعا قرار است از پایگاه داده در یک سناریوی عملیاتی استفاده کنیم و اگر این کار را میکردیم، فکر میکردند که زمان کافی برای ورود و بهروزرسانی هرچه سریعتر اطلاعات را خواهند داشت.
جسیکا دورسی، متخصص هدفگیری نظامی و فناوری دفاعی، این موضوع را «بسیار مشکلساز» توصیف کرد؛ وی گفت: شما از اطلاعات قدیمی برای انجام حملههای مرگ بار استفاده میکنید؛ این واقعیت که آنها میدانستند این یک مشکل نظاممند است، مسائل زیادی را ایجاد میکند.
بهعنوان یک لایه نهایی دفاعی، قرار است سنتکام هر هدف را با «لیست عدم حمله» ساختمانهای محافظتشده مانند مدرسهها و بیمارستانها مقایسه کند.
برایانت گفت که تیمش در پنتاگون، مرکز عالی حفاظت از غیرنظامیان، هنگام روی کار آمدن ترامپ، بهطور فعال روی سیستمی بهتر برای بهروز نگهداشتن این فهرستها کار میکرد؛ وی گفت: در همان روز، یادداشتی برای انحلال کامل مرکز عالی حفاظت از غیرنظامیان منتشر شد؛ از نزدیک به ۴۰ متخصص این تیم، تنها ۷ نفر باقی ماندهاند.
برایانت در ادامه اظهار کرد: آنها از نظر عملیاتی در هیچ یک از تحقیقات مربوط به آسیب به غیرنظامیان شرکت نمیکنند؛ آنها فقط بهعنوان مرکزی که هنوز روی کاغذ وجود دارد، آنجا نشستهاند، اما عملا هیچ کاری انجام نمیدهند.
اونا هاتاوی، استاد حقوق بینالملل در دانشگاه ییل، تصریح کرد: این اشتباهها فقط اشتباه نیستند؛ اینها گزینههایی در مورد چگونگی اطمینان از این هستند که اهداف همان چیزی هستند که ما فکر میکنیم.
تقریبا ۵ ماه بعد، هنوز هیچ نشانهای درباره اینکه آمریکا چه زمانی یا اصلا یافتههای تحقیقات رسمی خود را منتشر خواهد کرد، وجود ندارد.
وی گفت: پرسیدن این سوال در این تاریخ بسیار عجیب است، زیرا شما در مورد مدتها پیش صحبت میکنید.
برای خانوادههای بازمانده در میناب، سوگواری پایانی ندارد.
گزارش اسکاینیوز با این جملهها تمام شد: ما از کاخ سفید، سنتکام، وزارت جنگ و آژانس اطلاعات دفاعی خواستیم تا به موارد مطرحشده در این تحقیقات پاسخ دهند؛ آژانس اطلاعات دفاعی به ما گفت که با وزارت جنگ صحبت کنیم؛ وزارت جنگ به ما گفت که با سنتکام صحبت کنیم؛ در نهایت سنتکام و کاخ سفید پاسخی ندادند.
انتهای پیام/
