سازمان ملل با انتشار ۲ گزارش در روزهای اخیر با بررسی نبرد آمریکا علیه حقوق بینالملل، واشنگتن را به جنایت جنگی و جنایت علیه بشریت متهم کرد.
سازمان ملل در ماه جاری، ۲ گزارش منتشر کرد که در آنها آمریکا به ارتکاب جنایتهای جنگی و جنایتهای علیه بشریت در ۲ جغرافیای مختلف متهم شده است؛ در یکی از این موارد، هیئت مستقل بینالمللی حقیقتیاب سازمان ملل در مورد ایران به این نتیجه رسید که آمریکا در جریان ۲ حمله به ایران در نخستین روز تجاوز نظامی مشترک با رژیم صهیونیستی در ۲۸ فوریه (۹ اسفند ۱۴۰۴)، مرتکب جنایت جنگی و موجب کشتار غیرنظامیان، ازجمله بیش از ۱۲۰ کودک، شده است.
مورد دیگر مربوط به عملیاتی در دریای کارائیب با نام عملیات نیزه جنوبی بود؛ کارزاری بهشدت مرگبار که توسط دولت آمریکا علیه آنچه قاچاق مواد مخدر با استفاده از شناورهای کوچک خوانده میشود، به اجرا درآمد؛ این حملهها به بهانه مبارزه با مواد مخدر که طبق گزارشها شامل ۶۸ مورد عملیات و منجر به مرگ ۲۲۳ نفر بوده است، بن سائول، گزارشگر ویژه حقوق بشر و مبارزه با تروریسم را بر آن داشت تا به این نتیجه برسد که دلایل موجهی وجود دارد که نشان میدهد این اقدامها مصداق جنایت علیه بشریت از طریق قتل، براساس حقوق بینالملل عرفی بودهاند؛ این کشتارها براساس حقوق بینالملل، غیرقانونی و عمدی تلقی شدهاند.
به گزارش میدلایست مانیتور، در ۲۸ فوریه، در نخستین روز تجاوز نظامی آمریکا به ایران، ارتش آمریکا مدرسه ابتدایی شجره طیبه در میناب، واقع در استان هرمزگان را بمباران کرد؛ بیش از ۱۶۰ نفر بر اثر این جنایت جان باختند که ۱۲۳ نفر از آنان کودکان زیر ۱۳ سال بودند.
مدرسه شجره طیبه هدف اصابت ۳ موشک قرار گرفت؛ این واقعه با تعبیری تلطیفکننده و سادهانگارانه توسط آمریکا، صرفا یک «خطای هدفگیری ناشی از اطلاعات منسوخ» توصیف شد؛ در همان روز، یک مجموعه ورزشی در شهر لامرد استان فارس که دختران در آن مشغول تمرینات ورزشی بودند، هدف یک موشک نقطهزن قرار گرفت؛ حادثهای که منجر به شهادت ۲۲ غیرنظامی، ازجمله ۲ دختر دانشآموز، ۲ پسر دانشآموز و دختربچهای ۲ ساله که در مقابل خانهشان مشغول بازی بود، شد.
حمله به میناب مصداق نقض تعهد به تفکیک میان اماکن غیرنظامی و اهداف نظامی، نقض ممنوعیت قرار دادن اماکن غیرنظامی در کانون حمله و همچنین نقض اصل احتیاط تشخیص داده شد؛ حمله به لامرد نیز برای هیئت تحقیق دلایل معقولی فراهم آورد تا معتقد باشد که این اقدام مصداق جنایت جنگی انجام حمله کور (بدون تفکیک) منجر به تلفات جانی یا جراحت غیرنظامیان یا خسارت به اماکن غیرنظامی بوده است.
حمله به میناب «با وجود عنصر روانیِ لازم، یعنی بیمبالاتی (یا قصد احتمالی/dolus eventualis)» صورت گرفته بود؛ این ارزیابی بر پایه عواملی همچون اهمیت ندادن دولت آمریکا به کاهش آسیب به غیرنظامیان که شواهد آن در اظهارات علنی مقامهای ارشد و بیاعتنایی آنان به حقوق بشردوستانه بینالمللی مشهود بود و همچنین کوتاهی در بهروزرسانی اطلاعات مربوط به مدرسه در پایگاههای داده اهداف استوار بود.
در واقع، آمریکا در حالی حملهها را متوجه ساختمان مدرسه کرد که از خطر جدیِ اصابت به یک مکان غیرنظامی آگاه بود و نسبت به احتمال وقوع چنین حادثهای، رفتاری بی پروایانه در پیش گرفت.
در مورد عملیات نیزه جنوبی، یادداشت توجیهی سائول نشان داد که حملههای انجامشده علیه قایقهای کوچک در کارائیب به بهانه مبارزه با مواد مخدر، به مثابه قتلهای فراقضایی جدی در نقض حق حیات، غیرقابل توجیه در دفاع از خود ملی یا شخصی یا تحت قوانین بینالمللی بشردوستانه، قوانین بینالمللی دریاها، کنوانسیونهای سرکوب مواد مخدر یا قوانین بینالمللی مبارزه با تروریسم بوده است.
به طرز فجیعی، این حملهها هیچ کاری برای جلوگیری از عرضه یا قیمت کوکائین انجام ندادهاند، بلکه اثرات فزایندهای ایجاد کردهاند و علت اصلی مرگومیر ناشی از مصرف بیش از حد در آمریکا یعنی مواد افیونی را نادیده گرفتهاند.
در هر صورت، کوکائین عمدتا با کشتیهای کانتینری نه قایقهای کوچک حمل میشوند که بیشتر آنها هرگز در بندرها بازرسی نمیشوند و سپس از مرزهای زمینی آمریکا عبور میکنند.
سائول همچنین استدلالهای مربوط به دفاع مشروع را که دولت آمریکا بهشدت بر آنها پافشاری میکرد، زیر سؤال برد و اعلام کرد که هیچگونه حق ذاتی برای توسل به دفاع مشروع در برابر گروههای مجرمی که در فهرست سازمانهای تروریستی قرار دارند، وجود نداشت؛ حتی اگر شناورها و خدمه آنها متعلق به گروههای مجرمی بودند که ماهیت تروریستی آنها اعلام شده بود، این موجودیتها هیچگونه حمله مسلحانهای علیه آمریکا انجام نداده بودند که موجب ایجاد حق دفاع مشروع شود.
آمریکا مدعی نشده بود که این شناورها و خدمه به تجهیزات نظامی لازم برای انجام حملههای با مقیاس و شدت مورد انتظار از نیروهای متعارف، مجهز بودهاند؛ همچنین در ارتباط با این کشتارها، وجود تهدید قریبالوقوع علیه جان افراد اثبات نشده بود؛ مفهوم تهدید قریبالوقوع علیه جان، شامل زنجیرهای از علل و معلولهای غیرمستقیم و دور از هم نمیشود که در آن، مرگهای احتمالی در آینده ناشی از مصرف مواد مخدر و پس از وقوع مراحل میانی متعدد رخ میدهد.
علاوه بر این، هیچ مدرکی درباره اینکه استفاده از زور آخرین راهکار بوده است، چه رسد به اینکه ضروری و متناسب باشد، وجود نداشت؛ بهویژه با توجه به اذعان مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا درباره اینکه امکان رهگیری شناورها وجود داشت، اما آمریکا ترجیح داد آنها را نابود کند.
در بخش توصیهها، گزارش سائول پیشنهاد میکند که واشنگتن تحقیقاتی ضروری، بیطرفانه، مستقل و شفاف درباره این کشتارها انجام دهد تا با استانداردهای بینالمللی مطابقت داشته باشد؛ عاملان ذیربط در زنجیره فرماندهی، اعم از نظامی و سیاسی، را تحت پیگرد قانونی قرار دهد و تدابیر جبرانی و غرامت مناسبی برای قربانیان و خانوادههای آنان فراهم آورد؛ این گزارش همچنین با ابراز تأسف، به مجازات نظامیانی اشاره میکند که بر سرپیچی از دستورات غیرقانونی پافشاری کرده بودند.
وی تصریح کرد: حتی اگر حقوق بشردوستانه نیز اعمال میشد، هر نظامی وظیفه دارد از دستوری که آشکارا غیرقانونی است ازجمله دستور ارتکاب جنایت جنگی کشتار غیرنظامیان، سرپیچی کند و چنانچه فرد بداند دستور غیرقانونی است، یا به دلیل ماهیت آشکارا غیرقانونی عمل مورد دستور باید از غیرقانونی بودن آن آگاه میبوده، مسئولیت کیفری متوجه او خواهد بود.
تجاوز نظامی آمریکا به ایران از طریق نقض تفاهم ادامه دارد و حتی رو به گسترش است؛ ترامپ در مجمع عمومی سازمان ملل، ایران را در حالی که در مورد اهداف جنگی تحققنیافته خیالپردازی میکرد، تهدید کرد.
هدف قرار دادن کشتیهای کوچک در کارائیب همچنان ذهن دزدان دریایی را در فرماندهی جنوبی آمریکا مشغول کرده است؛ بهعنوان مثال، در ۱۹ سپتامبر (۲۸ شهریور)، فرماندهی جنوبی بدون ارائه هیچ جزئیاتی، ادعا کرد که ۴ تروریست مواد مخدر در یک حمله مرگبار و جنبشی به یک قایق کشته شدهاند؛ اطلاعات پشت این عملیات بهاصطلاح تاییدشده بود، چیزی که فقط خوشباورترین افراد در داخل یا خارج از پنتاگون بدون هیچ تردیدی آن را باور میکنند.
در حالی که ۸ بند استیضاح علیه پیت هگست، وزیر جنگ آمریکا با اشاره به حمله به مدرسه میناب و عملیات نیزه جنوبی باید در ۱۷ سپتامبر (۲۶ شهریور) به رأیگیری کامل مجلس گذاشته میشد، مایک جانسون، رئیس مجلس و دیگر مقامهای ارشد حزب جمهوریخواه، لغو جلسههای آن روز مجلس را مناسب دانستند و در نتیجه آن را تا پس از انتخابات میاندورهای تمدید کردند؛ این فساد که از بالا شروع شده، نشانههای کمی از رسیدگی به آن را نشان میدهد.
- بیشتر بخوانید:
- کارشناس حقوق بینالملل: حملات آمریکا به میناب و لامرد مصداق جنایت جنگی است
- کمیته سازمان ملل: حملات آمریکا در میناب و لامرد مصداق جنایت جنگی است
انتهای پیام/
