روز سه شنبه ۱۷ شهریور ۱۴۰۵ در نشست جانبی برگزار شده به میزبانی نمایندگی دائم ایران در ژنو بر حفاظت از زیرساختهای حیاتی و گذار از اقتصاد جنگ به اقتصاد صلح تأکید شد.
جنگ تنها ساختمانها را ویران نمیکند؛ مدرسهای که از آموزش بازمیماند، بیمارستانی که از درمان ناتوان میشود و منابعی که به جای توسعه صرف تسلیحات میگردد، آینده یک جامعه را نیز به مخاطره میاندازد. این پیام محوری نشستی بود که به میزبانی نمایندگی دائم جمهوری اسلامی ایران در حاشیه شصتوسومین نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد در ژنو برگزار شد و در آن کارشناسان بینالمللی نسبت به آثار عمیق و بیننسلی تجاوزات نظامی هشدار دادند.
در این نشست، تعدادی از رویهداران ویژه سازمان ملل متحد، از جمله گزارشگر ویژه حق توسعه، گزارشگر ویژه آثار منفی اقدامات قهری یکجانبه بر بهرهمندی از حقوق بشر و کارشناس مستقل ترویج نظم بینالمللی دموکراتیک و عادلانه، به همراه اساتید مطرح دانشگاهی و شخصیتهای علمی و بینالمللی حضور داشتند و به بررسی ابعاد انسانی، حقوقی و توسعهای تجاوزات نظامی پرداختند.
سخنرانان با بررسی تجارب غزه، ایران و دیگر مناطق متأثر از جنگ تأکید کردند که تخریب زیرساختهای غیرنظامی، از دست رفتن سرمایه انسانی، آسیبهای زیستمحیطی و انحراف منابع از توسعه به هزینههای نظامی میتواند دستاوردهای چندین دهه را از میان ببرد. همچنین آثار اقدامات قهری یکجانبه، محدودیتهای تجاری و فراپایبندی بر دسترسی مردم به خدمات ضروری و توانایی کشورها برای بازسازی مورد توجه قرار گرفت.
در این نشست، آثار حملات بر مدارس، بیمارستانها، دانشگاهها و میراث فرهنگی ایران نیز بهعنوان نمونههایی از پیامدهای انسانی و توسعهای مخاصمات مطرح شد.
سخنرانان بر ضرورت رعایت حقوق بینالملل، حفاظت از زیرساختهای حیاتی غیرنظامی، رفع موانع بازیابی و بازسازی و تقویت همکاری بینالمللی تأکید کردند.
پیام پایانی نشست آن بود که توسعه نباید تنها پس از جنگ بازسازی شود؛ بلکه حقوق بینالملل، همکاری بینالمللی و چندجانبهگرایی باید پیش از آنکه دستاوردهای توسعهای قربانی جنگ شوند، از آنها حفاظت کنند.
انتهای پیام/
