گزارشهای افشاشده از سوی رسانههای بینالمللی نشان میدهد که کانادا با وجود ادعای دیپلماتیک مبنی بر عدم مداخله، از طریق ادغامهای ساختاری، اشتراکگذاری اطلاعات جاسوسی و پشتیبانی لجستیکی، نقش پررنگی در تجاوز نظامی آمریکا علیه ایران ایفا میکند.
گزارشهای منتشرشده توسط رسانهها و اندیشکدههای بینالمللی نشان میدهند که دولت کانادا با وجود اتخاذ مواضع دیپلماتیک احتیاطآمیز و اعلام رسمی عدم مشارکت مستقیم در اقدامهای تهاجمی، از طریق ادغامهای چندلایه ساختاری، اطلاعاتی و لجستیکی، نقش پشتیبان کلیدی و در سایهای را برای نیروهای نظامی آمریکا در تجاوز نظامی علیه ایران ایفا کرده است.
این همکاری پنهان که در قالب پیمانهای امنیتی چندجانبه و یکپارچگی ارتش ۲ کشور شکل گرفته، ابعادی فراتر از بیانیههای رسانهای اوتاوا دارد.
مواضع رسمی و ادعای بیطرفی در دیپلماسی عمومی
مقامهای ارشد اوتاوا در زمانهای افزایش تنشها و تجاوز نظامی آمریکا علیه ایران بارها بر عدم حضور مستقیم نیروهای مسلح خود در عملیاتهای رزمی تاکید کردهاند.
به گزارش آسوشیتدپرس، آنیتا آناند، وزیر خارجه کانادا در واکنش به تجاوز نظامی آمریکا مدعی شد که کشورش در اتخاذ تصمیمهای تهاجمی واشنگتن دخالتی نداشته و برنامهای برای اعزام نیروهای رزمی به منطقه ندارد.
در همین حال، براساس گزارش سیبیاس، مارک کارنی، نخستوزیر کانادا با انتشار بیانیهای اعلام کرد که اگرچه اوتاوا از اهداف واشنگتن در قبال ایران حمایت سیاسی و دیپلماتیک به عمل میآورد، اما نیروهای نظامی کانادا بهطور مستقیم در حملههای تهاجمی دخیل نیستند.
با این حال، تحلیلگران نظامی معتقدند این موضعگیری رسمی صرفا جنبه مصرف داخلی داشته و واقعیتهای عملیاتیِ همپیمانی این ۲ کشور را پنهان میکند.
ابعاد ادغام ساختاری و پشتیبانی عملیاتی
واکاوی دقیقتر مناسبات نظامی میان ۲ کشور حاکی از آن است که ساختار ارتش کانادا به شکلی متراکم با ستاد فرماندهی مرکزی آمریکا (سنتکام) گره خورده است.
نشریه تحلیلی والروس در گزارشی جامع در موضوع ارزیابی سیاست خارجی کانادا، افشا کرد که پشتیبانی اوتاوا از عملیاتهای آمریکا در منطقه غرب آسیا، نه از طریق اعلان جنگ رسمی، بلکه از طریق سازوکارهای ساختاری و نیروهای تبادلی (Exchange Officers) انجام میگیرد.
در همین حال، براساس یافتههای سیبیای نیوز و تحلیلهای اندیشکدههای نظامی، محورهای اصلی این حمایت پنهان شامل چند بخش است.
حضور در مرکز مشترک عملیات هوایی (CAOC)
افسران با سابقه نیروی هوایی و زمینی کانادا در قالب برنامههای تبادل نیرو در ستاد فرماندهی مرکزی آمریکا مستقر هستند. این افراد در مرکز مشترک عملیات هوایی که وظیفه برنامهریزی، هدفیابی، تخصیص سوخترسانها و هدایت تاکتیکی پروازهای جنگندههای آمریکایی را بر فراز منطقه برعهده دارد، بهطور مستقیم مشغول به کار هستند.
اشتراکگذاری اطلاعات جاسوسی و سیگنالی
نهادهای امنیتی و اطلاعاتی کانادا، از جمله سازمان امنیت ارتباطات کانادا (CSE)، در چارچوب ائتلاف اطلاعاتی پنج چشم (Five Eyes) دادههای شناسایی، پایش ماهوارهای و شنود الکترونیک مربوط به تحرکات نظامی ایران را بهصورت لحظهای در اختیار پنتاگون قرار میدهند. این دادهها نقش مستقیمی در شناسایی اهداف و ارزیابی خسارتها پس از حمله ایفا میکنند.
پشتیبانی لجستیکی و زنجیره تامین نظامی
طبق گزارش والروس، سازمان صادرات تجاری دولتی کانادا موافقتنامههای مالی و زنجیره تامین قطعات حساس الکترونیکی، سامانههای هدایت موشکی و تجهیزات پشتیبانی ارتش آمریکا را تسریع کرده است تا آمادگی عملیاتی یگانهای آمریکایی در منطقه حفظ شود.
شکاف میان افکار عمومی و تصمیمهای حاکمیتی
انتشار گزارشها درباره عمق همراهی پنهان اوتاوا با سیاستهای جنگطلبانه واشنگتن، موجی از انتقادهای شدید سیاسی و اجتماعی را در داخل کانادا به راه انداخته است.
براساس گزارش رسانههای این کشور، سران حزب جدید دموکرات (NDP) در پارلمان کانادا، دولت این کشور را به دور زدن قانون اساسی و همراهی غیرمستقیم با حملههایی متهم کردهاند که فاقد مجوز سازمان ملل و برخلاف موازین حقوق بینالملل است.
از سوی دیگر، دادههای آماری موسسه نظرسنجی Angus Reid نشان میدهد که حدود ۷۴ درصد از شهروندان کانادایی با هرگونه ورود کشورشان به درگیریهای نظامی در غرب آسیا و حمایت از تجاوز نظامی علیه ایران مخالف هستند. معترضان و منتقدان بر این باورند که وابستگی شدید اقتصادی و دفاعی اوتاوا به واشنگتن، استقلال سیاست خارجی کانادا را سلب کرده و این کشور را عملا به شریک جرم اقدامهای نظامی آمریکا تبدیل کرده است.
همپیمانی پنهان کانادا با آمریکا در سناریوی تجاوز نظامی علیه ایران، نشان میدهد که در دکترین امنیتی جدید اوتاوا، مرز میان عدم مداخله رسمی و مشارکت ساختاری بسیار کمرنگ شده است.
اگرچه کانادا صرفا در رسانهها مدعی دیپلماسی صلحطلبانه است، اما اتکای کامل به چتر امنیتی آمریکا و ادغام ارتش آن در ساختارهای فرماندهی پنتاگون باعث شده که این کشور بدون نیاز به مصوبه پارلمانی، بخش مهمی از ماشین جنگی آمریکا در منطقه غرب آسیا باشد.
انتهای پیام/
