دادههای جمعآوری شده نشان میدهد که از ابتدای سال ۲۰۲۶ تاکنون حدود ۲ هزار پناهجو در مسیر رسیدن به اروپا جان خود را از دست داده و بسیاری دیگر نیز ناپدید شدهاند.
سازمان خصوصی امداد دریایی سی-واچ به تازگی ۲۸ پناهجوی در حال غرق شدن را در دریای مدیترانه نجات داد.
با این حال، خدمه این سازمان اجسادی را نیز از آب خارج کردند و همچنان تعدادی از پناهجویان مفقود هستند.
گمان میرود یک گروه از پناهجویان از سواحل تونس حرکت کرده باشند؛ بنا بر گزارشها، خط تلفن اضطراری ویژه مهاجران موسوم به آلارم فون (Alarm Phone) وقوع حادثه برای قایق مهاجران را به سی-واچ اطلاع داد و در پی آن، خدمه این سازمان به سمت محل حادثه حرکت کردند.
در جریان عملیات نجات، سی-واچ پنج نفر را یافت که در یک قایق بادی گرفتار شده بودند؛ قایقی که در زمان نجات در حال غرق شدن بود.
۲۳ بازمانده موفق شده بودند خود را به سکوی گازی هسدروبال در همان نزدیکی برسانند و در آنجا پناه بگیرند.
با این حال، خدمه کشتی آرورا متعلق به این سازمان، دو جسد از جمله جسد یک کودک را نیز از آب گرفتند.
این سازمان در بیانیهای اعلام کرد که گمان میرود دستکم شش نفر دیگر، از جمله سه کودک از یک خانواده، مفقود شده باشند.
در همین حال، جولیا مسمر، سخنگوی سی-واچ گفت: خدمه ما جسد یک کودک را از آب گرفتند؛ والدین، کودک خود را از دست دادند آن هم در حالی که تنها قصدشان رساندن او به مکانی امن بود. امروز، ما بیواسطه شاهد بیرحمی سیاستهای اروپا هستیم؛ ما خواستار ایجاد فوری یک برنامه اروپایی برای جستوجو و نجات و پایان دادن به مرگومیرهای عمدی در دریا هستیم.
- بیشتر بخوانید:
- نشست وزیران اروپایی برای اعمال محدودیتهای شدیدتر علیه پناهجویان در مرزها
- تجارت انسان در پوشش سیاستهای مهاجرتی؛ رقابت آمریکا و اروپا در بازار سیاه خرید مقصد اخراج
سازمان سی-واچ در بیانیهای تاکید کرد که تنها در سال ۲۰۲۶، نزدیک به ۲ هزار نفر هنگام تلاش برای رسیدن به اروپا از طریق روشهای مهاجرت غیرقانونی (نامنظم)، جان خود را از دست داده یا مفقود شدهاند.
این سازمان تأکید کرد که این آمار گواهی بر این واقعیت است که عملیات نجات، لطفی از سوی اروپا نیست، بلکه وظیفهای است که اروپا در انجام آن کوتاهی میکند.
سیاست ایتالیا مبنی بر تعیین بنادر تصادفی و اغلب دورافتاده برای تخلیه مهاجرانی که توسط سازمانهای مردمنهاد و گروههای خصوصی در دریا نجات یافتهاند، اغلب بدین معناست که مهاجران پس از جان سالم به در بردن از سفر پرمخاطره مدیترانه، باید روزهای متمادی را همچنان در این کشتیها سپری کنند.
ایتالیا این سیاست را اینگونه توجیه میکند که قاچاقچیان انسان، مأموریتهای نجات خصوصی را به چشم «تاکسیهایی» میبینند که مجری دستورات آنها هستند و عملیات نجات دریایی را بخشی از مدل کسبوکار خود محسوب میکنند.
بر اساس آمار وزارت کشور ایتالیا، از آغاز سال جاری تاکنون بیش از ۲۲ هزار نفر موفق شدهاند خود را به ایتالیا برسانند؛ این در حالی است که در مدت مشابه سال ۲۰۲۵، این رقم بیش از ۵۰ هزار نفر بود.
با در نظر گرفتن ۲ هزار مورد مرگومیر ثبتشده در سال جاری، این آمار نشان میدهد که بهطور میانگین، از هر ۱۱ مهاجر، حدود یک نفر هنگام تلاش برای عبور از دریای مدیترانه غرق میشود.
بر اساس دادههای پروژه «مهاجران مفقودشده» متعلق به سازمان بینالمللی مهاجرت (IOM)، برآورد میشود که از سال ۲۰۱۴ تاکنون، دستکم ۳۵ هزار نفر در جریان این سفرهای خطرناک و غیرقانونی از مسیر مدیترانه جان خود را از دست دادهاند.
انتهای پیام/
