کارشناسان سازمان ملل از آمریکا و مقام‌های ایالت تنسی خواستند که فورا اجرای حکم اعدام کریستا پایک را متوقف کرده و حکم وی را به مجازات دیگری تخفیف دهند.

خبرگزاری میزان –

جمعی از کارشناسان سازمان ملل از دولت آمریکا و مقام‌های ایالت تنسی خواستند که فورا اجرای حکم اعدام کریستا پایک را که برای ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۶ (هشتم مهر) برنامه‌ریزی شده، متوقف کرده و حکم او را به مجازات دیگری تخفیف دهند.

به گزارش وب‌سایت ستاد حقوق بشر، کارشناسان گفتند: اعدام پایک، نقطه‌ی اوج مسیری از رنج‌های شدید جسمی و روانی خواهد بود که با آزار‌های دوران کودکی و نزدیک به سه دهه انفرادی در محکومان به اعدام همراه بوده است.

کریستا پایک در سال ۱۹۹۶، به‌خاطر ارتکاب قتل در ۱۸ سالگی، به اعدام محکوم شد؛ کارشناسان سازمان ملل ابراز نگرانی کرده‌اند که وکیل وی که از سوی دادگاه تعیین شده بود، نتوانسته است شواهد مهمی را که می‌توانست حکمش را تخفیف دهد، به‌درستی به هیئت منصفه ارائه کند؛ این شواهد شامل سابقه‌ی آزار‌های شدید جنسی و مبتنی بر جنسیت در دوران کودکی، آسیب‌های عصبی، مشکلات روانی و نارسایی‌های رشدی مربوط به سن کم او می‌شود.

کارشناسان تاکید کردند که کشور‌هایی که همچنان مجازات اعدام را در قوانین خود حفظ کرده‌اند، اجازه دارند آن را فقط در چارچوب سخت‌ترین محدودیت‌ها و ضمانت‌های تعیین‌شده در حقوق بین‌الملل اجرا کنند؛ این ضمانت‌ها عبارتند از: رعایت کامل همه‌ی تضمین‌های مربوط به برگزاری یک محاکمه‌ی عادلانه، رسیدگی جداگانه و دقیق به همه‌ شرایطی که می‌تواند مجازات را کاهش دهد، ازجمله سابقه‌ آسیب‌دیدن و آزار دیدن فرد و همچنین فراهم کردن یک فرصت واقعی برای درخواست عفو یا تخفیف حکم.

پس از صدور حکم، گزارش شده است که پایک حدود ۲۸ سال در سلول انفرادی نگهداری شده و اغلب روزانه ۲۲ تا ۲۳ ساعت را به‌تنهایی در سلول خود سپری کرده است؛ اگرچه خودِ نگهداری در بخش محکومان به اعدام، نگرانی‌های جدی حقوق بشری را ایجاد می‌کند، اما شرایط او حتی از شرایط زندانیان مرد محکوم به اعدام در تنسی نیز محدودکننده‌تر بوده است، زیرا زندان امکانات مشابهی برای زنان محکوم به اعدام نداشته است.

این موضوع نگرانی‌های جدی درباره‌ تبعیض براساس جنسیت را برانگیخته است.

کارشناسان گفتند: حبس بسیار طولانی پایک در انفرادی و بخش اعدامی‌ها، شرایط بازداشت وی، که با وضعیت آسیب‌پذیر و آگاهی طولانی‌مدت از اعدام قریب‌الوقوعش تشدید شده است، مصداق شکنجه محسوب می‌شود؛ نبود امکانات مناسب برای زنان، نمی‌تواند توجیه‌کننده‌ رفتار تبعیض‌آمیز با زنان یا شرایط سخت‌تر برای آنان در مقایسه با مردانی باشد که در وضعیتی مشابه قرار دارند.

کارشناسان همچنین نگرانی‌های جدی خود را درباره‌ روش و شرایط اعدام پیشنهادی پایک از طریق تزریق مواد کشنده با استفاده از پنتوباربیتال ابراز کردند که خطر رنج جسمی را افزایش می‌دهد.

درست پیش از اجرای برنامه‌ریزی‌شده‌ اعدام، پایک به یک زندان امنیتی ویژه‌ مردان منتقل خواهد شد، در انفرادی قرار می‌گیرد و توسط مأموران مرد به‌طور فیزیکی مهار می‌شود؛ با توجه به سابقه‌ وی در تجربه‌ خشونت جنسی و آسیب‌های روحی، این اقدام‌ها به‌احتمال زیاد پایک را دچار آسیب‌روانی مجدد کرده و رنج روانی به‌ویژه شدیدی را برایش به همراه خواهد داشت.

کارشناسان تاکید کردند: با نگاهی جمعی به تمام این عوامل و با در نظر گرفتن آسیب‌پذیری‌های فردی وی، اعدام پیشنهادی پایک، ممنوعیت مطلق شکنجه و دیگر اشکال بدرفتاری را نقض می‌کند؛ ما درخواست کمیسیون بین‌آمریکایی حقوق بشر مبنی بر خودداری آمریکا از اعدام کریستا پایک و توصیه‌ آن مبنی بر تخفیف حکم اعدام او را تکرار می‌کنیم.